Skip to content

Eeuwigheidszondag

Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar worden in onze gemeente de namen genoemd van gemeenteleden die in het afgelopen jaar zijn overleden. Daarbij betrekken we ook de namen van hen die nauw met onze gemeente verbonden waren. Het is een zondag waarop we stil worden. Herinneringen komen boven en het gemis kan opnieuw diepgevoeld worden. Voor nabestaanden blijft er een lege plek. Hoe mooi is het wanneer we met elkaar meeleven en elkaar gedenken in onze voorbeden. De Heere kent ons verdriet en weet van onze tranen. Toch bepaalt Eeuwigheidszondag ons niet alleen bij de dood, maar ook bij de belofte van de Heere Jezus: ‘Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft zal leven, ook al was hij gestorven’. Daarin ligt onze troost. Niet in wat wij gedaan of verdiend hebben, maar in Zijn offer, Zijn genade en trouw. Wanneer we de namen noemen, kijken we terug in dankbaarheid, en mogen we ook vooruitzien naar Gods toekomst, waarin Hij alle tranen van de ogen zal wissen en de dood er niet meer zal zijn. Na afloop van de dienst is er voor iedereen die iemand verloren heeft gelegenheid om koffie te drinken en met elkaar in gesprek te gaan over het gemis en/of om herinneringen op te halen.