We denken aan en bidden voor iedereen die worstelt met mentale of psychische klachten. Wat kan het leven ingewikkeld en soms zwaar zijn als je last hebt van angsten, paniekaanvallen, een eet- of een dwangstoornis, of een depressie. Wat kun je je dan herkennen in Ps. 88 waar de psalmist zegt dat het voelt alsof hij zich in een diepe donkere kuil bevindt (vs. 7), dat golven hem neerdrukken (vs. 8), dat hij zich alleen en in de steek gelaten voelt (vs. 9 en 19), opgesloten en er niet uit kan komen (vs. 9), verdrietig (vs. 10), ellendig, radeloos (vs. 16), alsof de Heere hem niet hoort of helpt (vs. 15). De psalmist vertelde dat eerlijk aan de Heere. Dat mogen wij ook doen. Heel kwetsbaar. Heel eerlijk. En al voelt dat misschien niet zo, de Heere is er tóch bij, juist ook in dat donkere dal vol schaduwen van de dood (Ps. 23:4). Voor Hem is je duisternis niet donker. Voor Hem is die duisternis alsof het licht is (Ps. 139:12). En dat is mogelijk omdat Jezus op Golgotha door de diepste duisternis is gegaan. En Hij legt Zijn hand op je (Ps. 139:5).